Deel 4: Vandaag komt het echt niet uit
Vascuzine uitgegeven op september 2026
Ik word wakker in bed, maar niet echt wakker. Versuft pak ik mijn telefoon om te kijken hoe laat het is: laat genoeg. Mijn ogen werken niet mee, mijn lichaam voelt zwaar en wil zich niet verplaatsen. Ik moet opstaan, over anderhalf uur heb ik een afspraak en die tijd heb ik nodig om wakker te worden en te reizen. Oké, nog 10 minuten.
De wekker gaat weer, met moeite zet ik het uit. Mijn ogen vallen vanzelf weer dicht. Nee, niet in slaap vallen zonder wekker! Ik zet een lamp aan en probeer een beetje overeind te zitten in bed. Uit gewoonte en om hopelijk nog wat alerter te worden, pak ik mijn telefoon erbij om op Instagram te scrollen. Terwijl ik m’n telefoon in mijn handen heb, sluit ik toch even mijn ogen. Zal ik het afzeggen? Ik had gezegd dat ik er zou zijn, of zal ik me ziekmelden? Ik denk dat het belangrijk is dat ik erbij ben… De discussie met de ouderlijke stem in mijn hoofd gaat nog even door, minstens drie keer verander ik mijn plan tussen wel of niet afzeggen. Ik vertel mezelf dat ik er nog even over nadenk en zie hoe het gaat, ik zal toch naar de wc moeten en dan kan ik er net zo goed uitblijven. Het stukje lopen naar het toilet is al een opgave: ik stoot mijn knie tegen het bed en loop bijna tegen de deurpost aan. Al jaren drink ik geen alcohol meer, dus waarom voelt het soms alsnog alsof ik gisteravond 10 bier en 4 shotjes heb gedronken? En dat terwijl ik gisteren een rustdag heb gehad! Maar ja, de vermoeidheid voelde ik wel al aankomen, omdat ik het vorige week best druk heb gehad. Of is het omdat ik eergisteren van medicatie moest wisselen? Of omdat het zo warm is?
Wie zal het zeggen, maar vandaag komt het echt niet uit.
